Over Chylandyk

Opstootje..?

Opstootje..?

Wat Wibi kan...

Wat Wibi kan…

 

010603_0002_pip7wk

Dat schept een band..

 

 

Mo met A-nest: wasbeurt

Mo met A-nest: wasbeurt

 

mijn keuze voor de Leonberger

1974, ergens in Eindhoven, een café.

In een hoek ligt een zeer grote hond. Op en over de hond kruipt en klimt een kind, amper een peuter. De hond laat dit een tijdje over zich heen gaan maar vindt het op een gegeven moment genoeg geweest. Hij besluit er een eind aan te maken.

Tergend langzaam komt hij overeind. Het kind glijdt even langzaam van hem af op de grond. Maar… dat is nog leuker en zachter dan van een glijbaan af.

De hond, ondertussen geheel overeind gekomen, sjokt een vijftal meters bij het kind vandaan. Rustig gaat hij weer liggen en slaapt verder. 15 jaar was ik en vanaf dat moment was ik helemaal verkocht en definitief verslingerd aan de Leonbergse Hond. Ik vónd ’t een mooi ras, en dan dat karakter….!!

Er moest en zou er een komen… later, als ik groot was.

Rakker

Rakker

Senna

Senna

Kaya met Niels en Thijs

Kaya met Niels en Thijs

 

Rosa

Rosa

 

harde leerschool

Diverse andere honden passeerden de revue voordat het er van kwam om een Leonberger aan te schaffen. Fokkers bellen, shows bezoeken… en een stomme fout maken: een Belgische handelaar bezoeken. Zowaar, daar zat een Leonberger pup, 4 maanden oud, in een hok van 1,5 m2 samen met een andere hond. Tja, een Leonberger bij een fokker was ook iets boven het budget.

Helaas, Rosa was bang voor het leven. Vreselijk sociaal was ze naar ons en naar andere honden. Maar andere nieuwe indrukken kon ze niet verwerken. Met de eerste loopsheid werd dit nog erger: ze begon steeds meer stress te vertonen en zelfs naar bekenden te sneppen.Wij hopen dat deze ervaring een waarschuwing voor anderen zal zijn. Rosa’s kennelsyndroom leidde tot de onvermijdelijke beslissing haar met 8 maanden te laten inslapen. Voor haar eigen bestwil: ze had geen hondenleven.

Lucca 8 weken oud

8 weken oud:
“eerste” stappen in Eindhoven

Lucca in kofferbak

Mij laten ze hier niet achter..

Vakantiebeest

Vakantiebeest

Lucca 2 jaar

Lucca 2 jaar

 

 

Lucca

In juli 1996 komt Lucca bij ons. Lucca is een geweldige hond met een gouden karakter. En dan begint het te kriebelen. Lucca is niet zomaar een hond, daar wil je meer mee… Lucca is de eerste waarmee we showen. De ervaring met Rosa doet ook snakken naar meer kennis: Els gaat KK1 en KK2 volgen en… we besluiten met Lucca te gaan fokken: ze is een goede rasvertegenwoordigster met een geweldig karakter. Eind 1998 zijn we voldoende voorbereid. De reu is uitgekozen, de loopsheid op gang gekomen, progesteronmetingen kunnen beginnen…Helaas, zover komt het niet.
Bij onderzoek blijkt Lucca erg ziek. Ze lijdt aan congestieve cardiomyopathie (een slecht functionerende hartkamer). Zes weken onderzoeken, medicijnen, aanklooien. Dan is Lucca helemaal op: de dierenarts met het laatste spuitje wordt door haar zelfs verwelkomd; ongekend!

Het gat en de leegte waren overdonderend.

Pip en Mo, maart 2003

Pip en Mo, maart 2003

Mo

Mo

Pip

Pip

 

Mees

Mees

Mo, Pip en… een nest

In maart 1999 komt Mo bij ons en in juni 2001 Pip. Beiden zijn heel andere honden dan Lucca. Beiden ook met een gouden karakter, maar hoe anders.

De drang om te fokken was gebleven. Ons idee is om niet alleen naar de te koppelen honden te kijken, maar om de goede eigenschappen in de lijnen erachter te behouden en te versterken.Op 12 juli 2002 werpt Mo 5 reuen en 4 teven.

Het was voor ons een geweldige ervaring, waarin we onze opvattingen over socialisatie en opfokken in de praktijk konden brengen.

Mees is de pup die we zelf houden. Ze is een aanwinst bij Mo en Pip. Op de nakomelingendag van Leo Libero wordt ze als zeer veelbelovend beoordeeld.

Helaas: eind november loopt Mees een besmetting met Babesia Canis op; begin december 2002 overlijdt zij.

B-nest, 10 dagen oud

B-nest, 10 dagen oud

Mazz, 7 weken oud

Mazz, 7 weken oud

C-nest, 7 weken oud

C-nest, 7 weken oud

D-nest, 1 maand oud

D-nest, 1 maand oud

B-, C- en D-nest…

Mo krijgt op 14 oktober 2003 haar tweede nest. Dertien prachtige pups werpt zij.

Alles gaat goed… totdat na 2 weken een pup ziek wordt en binnen een paar uur overlijdt. Het herpes-virus heeft toegeslagen, zo blijkt. Een ware veldslag is het: er overlijden 10 pups. 2 reutjes en één teefje overleven het. Mazz, het teefje, blijft bij ons.

Twee nesten vinden we in principe genoeg voor een teef, dus is Mazz “aan de beurt”. Met enige terughoudendheid, gezien onze ervaringen, laten we haar in 2006 dekken. Op 5 maart krijgt zij een nest: 8 pups. Alles gaat voorspoedig en Nona is het teefje dat bij ons blijft.

Met vier honden in huis is het een drukke maar gezellige boel. Het mag echter niet lang duren: in april 2007 wordt Mo ziek en op 26 juni moeten wij haar tot ons grote verdriet laten inslapen.

Op 3 augustus 2008 krijgt Mazz haar tweede en laatste nest: 5 wederom prachtige pups.